پاوه

شهرستان پاوه از شمال به شهرستان مریوان، از شرق به شهرستان کامیاران، از جنوب به شهرستان های اسلام آباد و سرپل ذهاب و از غرب به کشور عراق محدود می شود. جمعیت این شهرستان بر اساس سرشماری سال 1375 ش بالغ بر 61918 نفر است. از این تعداد 25566 نفر ساکن در نقاط شهری و 36352 نفر آن ساکن در نقاط روستایی و بقیه غیر ساکن هستند. این شهرستان دارای سه بخش به نام های مرکزی، باینگان و نوسود و هفت دهستان است.

شهر پاوه مرکز شهرستان پاوه در یکصد و دوازده کیلومتری شمال غربی شهر کرمانشاه قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا 1485متر است. پاوه به علت داشتن آب و هوای مناسب و موقعیت خاص جغرافیایی از شهرهای زیبا و مناطق ییلاقی استان کرمانشاه به شمار می رود.

نام پاوه را به پاوه، سردار یزد گرد سوم ( آخرین شاهنشاه ساسانیان) منسوب می‌دانند که جهت جلب حمایت کردها روانه این منطقه گردید و مورد احترام اهالی قرار گرفت. بعدها به خاطر تجلیل از آن سردار، این ناحیه را پاوه نامیدند که در کتابهای عربی ( فاوج) آمده است.

ظاهراً در محلی نزدیک پاوه که اکنون ( جنگاه) گفته می‌شود مردم پاوه با سعدوقاص جنگیده‌اند. همچنین‌معنی کلمه اورمانات از اورتن ( اورامان) نام یکی از سروده‌های دین زرتشتیان- گرفته شده است.

مراکز دیدنی:روستای هجیج، روستای شمشیر، روستای هولی، غار قوری قلعه، مسجد حضرت عبدالله، امامزاده کوسه هجیج، چشمه آب معدنی روستای هجیج، رودخانه سیروان، مسجد جامعه پاوه، مسجد زمستان و ...